Jak uczymy w Dmuchawcu
W Szkole Podstawowej Dmuchawiec każde dziecko ma tutora, uczy się czytać, pisać i liczyć we własnym tempie, a o zasadach szkoły decyduje razem z dorosłymi.
Tutor – stały dorosły dla każdego dziecka
Tutor to nauczyciel, który prowadzi klasę i zna każde dziecko z imienia, charakteru i historii. Dziecko regularnie rozmawia z nim o nauce, relacjach z kolegami i o tym, co jest trudne. Tutor rozmawia też z rodzicami – na konsultacjach i wtedy, gdy coś się dzieje.
Klasę często wspiera nauczyciel wspomagający, a przy pracy projektowej zawsze jest dwóch nauczycieli: jeden odpowiada zwykle za przedmioty ścisłe, drugi za humanistyczne. Dzieci mówią do dorosłych po imieniu.
Nauka na poziomach
W klasach 1–3 czytanie, pisanie i liczenie odbywają się na poziomach. Dziecko pracuje tam, gdzie właśnie jest, i może zmienić poziom w ciągu roku.
Projekty i wyprawy
Tematy projektów proponują dzieci i tutorzy, a projekty są planowane tak, żeby zrealizować podstawę programową. W klasach 4–5 projekty zostają, a polski, matematyka i angielski są prowadzone osobno – w takim wymiarze jak w każdej szkole podstawowej.
Do tego zielona szkoła, wyprawy historyczne, gry fabularne, Odyseja Umysłu i projekty Erasmus+. Nad pracą projektową czuwa Kamila Szymańska, członkini zarządu Polskiego Stowarzyszenia Dalton. Edukacja alternatywna: Dalton, Montessori i nasz własny styl
Angielski na co dzień
Angielskiego uczymy w grupach po ok. 7 osób. Od sześciu lat co roku przyjeżdżają do nas wolontariusze Europejskiego Korpusu Solidarności, którzy przez 10 miesięcy są z dziećmi na co dzień – rozmowa po angielsku staje się czymś zwyczajnym.
Zasady ustalane razem z dziećmi
Dwa razy w tygodniu spotyka się cała szkoła. Przez tydzień każde dziecko może zapisać swoją sprawę na tablicy, a na zebraniu społeczności wspólnie ją omawiamy. Zebranie prowadzi zwykle ktoś ze starszych klas, inny uczeń pisze protokół, a ustalenia wiszą potem na tablicy. Zasady szkoły są spisane w księdze zasad i obowiązują wszystkich – także dorosłych. Więcej o dmuchawcowym stylu
Bez kar – za to z rozmową
Nie ma punktów karnych ani uwag w dzienniku. Gdy pojawia się konflikt, rozmawiamy. Gdy dziecko nie chce się uczyć, szukamy przyczyny – zmęczenia, lęku, trudności albo nudy – zamiast dokładać presji.
Jak dziecko i rodzic wiedzą, jak idzie nauka?
Uczniowie dostają oceny opisowe – zamiast jednej cyfry mówią, co dziecko już umie i nad czym warto popracować. Rodzice spotykają się z tutorem na konsultacjach, a materiał zrealizowany na zajęciach widzą na bieżąco w Google Classroom.
W wielu szkołach – u nas
| W wielu szkołach | U nas |
|---|---|
| Uwaga w dzienniku | Rozmowa z dzieckiem i szukanie przyczyny |
| Jedno tempo dla całej klasy | Czytanie, pisanie i liczenie na poziomach |
| Wychowawca dla 25 i więcej dzieci | Tutor, który zna swoje dziecko, i klasa do 15 osób |
| 45 minut w ławce | Projekty, ruch, wyjścia i przerwa, kiedy jest potrzebna |
| Zasady ustalane przez dorosłych | Zasady ustalane z dziećmi na zebraniach społeczności |
| Stopnie od 1 do 6 | Oceny opisowe: co już umiesz i nad czym warto popracować |
Czas wolny i zajęcia dodatkowe
Dzieci spędzają czas wolny, z kim chcą, mieszając się między grupami wiekowymi. Mogą korzystać z zajęć dodatkowych (m.in. Krav Maga, ceramika, plastyka, Scratch, a w klasach 1–4 także RPG), bawić się, tańczyć, grać w piłkę, budować bazy, czytać albo po prostu odpocząć. Szkoła jest otwarta do 17:00.
Nie boimy się emocji
W klasach 1–5 dzieci mają zajęcia z psychoedukacji. Gdy pojawia się problem, mogą skorzystać z pomocy psychologa, pedagoga szkolnego, swojego tutora albo po prostu dorosłego, któremu ufają. Wspieramy dzieci w rozwiązywaniu trudności, ale nie robimy tego za nie – dzięki temu uczą się granic swoich i innych osób, radzenia sobie ze stresem, udzielania wsparcia i przyjmowania go.
A co, jeśli moje dziecko nie będzie chciało się uczyć?
Jeśli dziecko nie chce się uczyć, zawsze jest jakaś przyczyna. Dzieci z natury chcą poznawać świat – kiedy ta chęć gaśnie, szukamy powodu, zamiast dokładać presji. Może nim być zmęczenie, lęk, trudność, której dziecko jeszcze nie umie nazwać, albo zwykła nuda.
Wiedza to dla nas nie tylko tabliczka mnożenia i ortografia, ale też umiejętności, z których korzysta się przez całe życie: współpraca, rozmowa o tym, co czujemy, mówienie „nie” i szanowanie cudzego „nie”, proszenie o pomoc i radzenie sobie z porażką. Fakty można sprawdzić w kilka sekund. Odwagi, ciekawości i umiejętności dogadania się z innymi trzeba się nauczyć – najlepiej wcześnie.
Wypełnij formularz zgłoszeniowy
Zajmie Wam to około 5 minut. Po zgłoszeniu odezwiemy się, żeby umówić rozmowę i wizytę w szkole. Zgłoszenie nie jest jeszcze zapisem i do niczego nie zobowiązuje.
Aktualizacja strony: